Cóż, życie codzienne umyka niepostrzeżenie każdego dnia, sprawy osobiste, urzędowe zabierają sporo czasu. Czy to będzie czas zmian dopiero się okaże. Liczę, że tak. Liczę, że sporych zmian.
Tymczasem powoli zapominam już o obozie, o wrażeniach, doświadczeniach, nauczkach dla mnie na przyszłość. Jednego się nie spodziewałam - że obóz harcerski zabierze mi aż tyle nerwów, snu i kilogramów. No, ale co było to było, wszyscy dojechali do domów, niektórzy nawet bardzo zadowoleni, więc chyba nie było aż takiej tragedii.
A ja? Hmmm, zaczynam myśleć o przyszłych wakacjach, o kolonii zuchowej. Takiej większej, hufcowej nie szczepowej. Cóż, życie zweryfikuje. Do lutego mam czas na podjęcie decyzji - później już ewentualnie dużo ciężkiej pracy.
Życie osobiste przyniosło kilka niespodzianek. Zakończyłam praktyki zawodowe. I jak echo brzmi mi mój głos sprzed 6 lat. Kiedy to mówiłam "Praca w DPS? Nigdy w życiu, nie widzę siebie tam, to nie dla mnie." Ot, młoda i głupia byłam. Praktyki były cudowne! Jeszcze w żadnej szkole żadne praktyki mi tak szybko nie zleciały. 3 tygodnie, a czułam się, jakby minęły 3 dni. I mieszkańcy wspaniali (każdy inny, indywidualny, ale wspaniały!), nawet kiedy się kłócili - też byli wspaniali.
| A to dzisiejsza praca moja i syna - na szkolny konkurs. Fajnie było pospacerować, zbierać gałązki, liście, szyszki. I patrzeć na roześmiane, biegające dzieci. |
